acıqlı

sif.
1. Hirsli, hiddətli, qəzəbli. Acıqlı adam. Acıqlı nəzər. Acıqlı söz. Acıqlı cavab. – Acıqlı başda ağıl olmaz. (Ata. sözü). // Zərf mənasında. Acıqlı baxmaq. Acıqlı cavab vermək. Acıqlı danışmaq. – Səlim bəzən kəskin və acıqlı, bəzən həyasız bir tonla cavab verirdi. M. İ.. Ata-anası onun <Sitarənin> sözünü kəsib acıqlı deyirdilər: – Kəs səsini, bihəya! Namusumuzu yerə soxdun. Ç..
2. məc. Şiddətli, coşqun, dəhşətli və s. mənalarda. Acıqlı dəniz. Acıqlı külək. acıqlı-acıqlı zərf Acıqlı halda, hirslihirsli. Mexanik acıqlı-acıqlı <fəhlələrə> baxaraq, həyət qapısından çıxıb . . getdi. H. N.. Qoca acıqlı-acıqlı ona <Surxaya> baxdı. M. İ.. <Səadət xanım> üzüklü barmaqları ilə məni yanıyaraq acıqlı-acıqlı baxırdı. M. C..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • face’ — ə. acıqlı, hirsli …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • hirsli — sif. 1. Hiddətli, acıqlı, qəzəbli, hirslənmiş. Hirsli kişi. – <Məşədi Qəzənfər:> Məşədi, sənin bu aşnaların nə hirsli adamlardır? Ü. H.. <Mahmud> hirsli arvaddan əvvəlcə qorxdu. Ə. Ə.. // zərf Hirsli hirsli. Hirsli danışmaq. Hirsli… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qaşqabaq — is. Acıqlı, hirsli və ya bir şeydən narazı olan adamın üzündə əmələ gələn hal; qaşların çatılması və alnın qırışdırılması. Xudayar bəy qaşqabaq ilə cavab verdi. C. M.. Qaşqabağı açılmaq – üzündə fərəh əlaməti görünmək; açığı, hirsi soyuyaraq üzü… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qeyzli — sif. və zərf Hiddətli, acıqlı, hirsli, qəzəbli; hiddət, acıq, hirs, yaxud bərk narazılıq ifadə edən. Qeyzli baxış. Qeyzli sifət. – Heydər əmi qeyzli çıxardı küçəyə və gəlib yapışardı qulaqlarımdan, qalxızardı göyə. C. M.. Kassiri qeyzli çağırıb… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • adə — n. dan. Haylama, çağırma, çağırış nidası (adətən oğlanlara deyilir). <Hacı Həsən:> Adə, Heydər! Durma, tez evə xəbər elə ki, otaqlara fərş salsınlar, qonaq gələcək. C. M.. Bəsdir, bu qədər başlama fəryadə, əkinçi; Qoyma özünü tülkülüyə, adə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cinli-cinli — z. Cinli halda, hirslihirsli, acıqlı acıqlı. Cinli cinli baxmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çalsaqqal(lı) — sif. Saqqalı ağarmağa başlamış, saqqalı çallaşmış. Ho! Ho! – deyə alçaqboylu, çalsaqqallı, gün altında işləməkdən kobud əl və üzü qaralmış arabaçımız Səməd kişi öküzləri səslədi. T. Ş. S.. Qara arxalıqlı, gödək, kök, çalsaqqal bir kişi irəli… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çöpçü — is. Keçmişdə: uşağın boğazında qalmış sümük və s. ni çıxarmaqla məşğul olan arahəkimi. Çöpçü uşağın boğazını və burnunu əlləşdirdi. Sonra başını bulayıb acıqlı acıqlı Vəli kişiyə dedi: – Uşağın boğazı sümüklə, kömürlə doludur. Ə. Vəl …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dırmalamaq — f. 1. Qazımaq, cırmaqlamaq. <Pələng> də məni görmüşdü, pəncəsi ilə acıqlı acıqlı yeri eşir, dırmalayırdı. A. Ş.. Kamal elə bir həyəcanla çığırdı ki, elə bil qaraquş indicə caynaqları ilə onun üz gözünü dırmalayacaqdı. M. Rz.. 2. məc.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • eşmək — 1. f. 1. Qazımaq, qazıyıb açmaq, qurdalamaq (torpağı, qumu, külü və s. ni). . . <Pələng də> məni görmüşdü. Pəncəsi ilə acıqlı acıqlı yeri eşir, dırmalayırdı. A. Ş.. Səlim ilğım kolunun dibini balaca bel ilə eşməyə başladı. S. Rəhimov 2.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.